Foto: julienparis.com
Herinneringen & Adressen

Brasserie Julien

Wanneer je in Parijs bent is het bijna ondenkbaar dat je jezelf geen bezoekje gunt aan een klassieke brasserie. Tijdens mijn laatste bezoek aan de mooiste stad van de wereld schoof ik aan in Brasserie Julien. Brasserie Julien is onderdeel van de befaamde brasserieketen Groupe Flo, waar ook zaken als Terminus Nord, La Coupole, Bofinger en Flo deel van uit maken. Al deze restaurants staan bekend om hun typerende jaren ’20 en ’30 inrichting en sfeer. En vooruit, om het lekkere eten.

Deze prachtige zaak bevindt zich in het 10e arrondissement, en duikt geheel onverwacht op in een straat vol caféterrassen waar Parijse studenten zich een weg het weekend in drinken. De rode gevel ,versierd met gouden letters is een einzelganger in deze straat, maar een heel fijne.

Allez-hop, naar binnen!

Toen ik binnenkwam bij Brasserie Julien, had ik het gevoel een filmscene in te stappen. De ruimte is groot, hoog, klassiek en volledig in Art Noveaustijl gedecoreerd. Meteen in het oog springend zijn de schitterende glas-in-lood ramen waarop de ‘Femmes-Fleurs’ geschilderd zijn. Witte tafelkleden en fonkelende glazen ; u begrijpt, lieve lezer, dat ik blij was een jurkje + panty zonder ladders aan te hebben, want in deze film moet je wel een beetje meespelen.

De Eetzaal | Foto: julienparis.com
De Eetzaal | Foto: julienparis.com

Nippend aan een glaasje kir de wijnkaart en de menu’s bestuderen : er zijn vervelender manieren waarop je een maaltijd kunt beginnen. Door die wijnkaart bluf ik me overigens altijd heen. Ik weet niet veel van wijn, maar inmiddels weet ik wel waar ik van houd en waarvan vooral niet (chardo-NEE). De wijnkaart bij Julien is uitgebreid, en de prijzen zijn zeer variabel. Voel je niet geremd advies te vragen bij de kelners, ze helpen je graag in je keuze (de fabel dat alle Parijse kelners arrogante eikels zijn is nergens op gebaseerd, maar hierover later meer). Je kunt er vanuit gaan dat wanneer jij degene aan tafel bent die de wijn bestelt, je ook degene bent die moet proeven. Ik moet daar altijd enorm om giechelen, want ik voel me dan een grietje wat mevrouw speelt. Maar hee, in deze setting past dat prima.

De kaart bij Julien verandert regelmatig, maar enkele echte brasserieklassiekers zoals foie gras met brioche, andouillette, gerookte eendenborst en steak tartare keren vrijwel altijd terug. De chef, Edouard Faure, werkt graag met vis en dat is te merken : ik at hier een zeebaars waar ik van begon te jubelen. Een heerlijke romige risotto ernaast, een kelner die je glas bijvult terwijl hij langszoeft en het feit dat je inmiddels toch alweer een ladder in je panty hebt verdwijnt even volledig naar de achtergrond. Een ware smaakexplosie was een variatie op de traditionele tiramisu. Deze versie bevatte gezouten caramel en ‘palets bretons’ (zandkoekjes uit Bretage), en dat werkt als een tierelier.

Als je je eetervaring bij Julien spetterend af wilt sluiten, bestel dan de crepe Suzette, ook zo’n eeuwenoud recept wat nog steeds success heeft en niet weg te denken is uit dit soort etablissementen.
Niet alleen ongelooflijk lekker door de extra citroen- en sinaasappelschillen die eraan toegevoegd worden, maar ook erg spectaculair omdat dit met Grand Marnier doordrenkte flensje aan je tafel wordt geflambeerd. En als je de tent dan verlaat, met een gehavende panty en zonder wenkbrauwen heb je een heel mooie avond gehad.

Waar?
Brasserie Julien
16 rue du Faubourg Saint-Denis
75010 Parijs

Hoe?
– Lijn 4 paars, halte Chateau d’Eau
– Lijn 4 paars, halte Bonne Nouvelle
– Lijn 9 lichtgroen, halte Bonne Nouvelle
– Lijn 8 lila, halte Bonne Nouvelle

Ooit ben ik besmet geraakt met het Frankrijkvirus. Toen ik 15 was bezocht ik Parijs voor het eerst en was het hek volledig van de dam. Sindsdien eet, drink, kook, lees en luister ik me een weg door La Douce France, en kan ik concluderen dat ik het land altijd mis als ik er niet ben. Altijd heimwee - Toujours le mal du pays.