Markt
Herinneringen & Adressen

Et Avec Ceci?

Mon dieu…Met elk woord dat ik erover lees en met elke letter die ik erover schrijf krijg ik meer heimwee en vooral : meer honger. Wanneer ik in Frankrijk ben, en of dat nou op het platteland of in een grote stad is, staat een bezoekje aan de markt voor mij ongeveer gelijk aan de beleving van een schoolreisje voor een tienjarig kind. Gaan we al? Ik wil mijn eigen tas mee! En overal in!

Want eenmaal op de Franse markt onvouwt zich een schouwspel van geuren, kleuren en lawaai. Marktkooplui stellen hun koopwaar ten toon, en het is een lust voor het oog om hun gedragingen gade te slaan. Ze doen honderd, misschien wel vijfhonderd keer hetzelfde, maar elke keer nauwkeurig en razendsnel. Kunst.

Kasskraam

Boodschappen doen op de markt is een sociale aangelegenheid. Het gaat niet over ‘vite vite’ je boodschappen bij elkaar rapen en wegwezen. Voor veel Fransen is de martkdag het moment om vrienden te ontmoeten, samen te eten en het weekend in te luiden. Nadat de tassen gevuld zijn neemt men plaats op een terras of in een café voor koffie, lunch of apéro

Maar het állermooiste van het Franse martkwezen vind ik de manier waarop de kooplui met hun producten omgaan. Regelmatig zie je kramen waar slechts één product wordt verkocht, maar dan wel in verschillende varianten en prijsklassen. Zo heb ik me ooit staan vergapen aan een kraam die uit niet meer bestond dan een gammele houten tafel waarop stapels en stapels knoflook lagen. Ook herinner ik me de mevrouw in Trouville die alleen maar geitenkaas verkocht, maar dan wel van verschillende rijpingen en herkomsten.

Worstkraam

Franse marktlui zijn trots op hun waren. Ze verstaan hun vak en ademen hun producten. Ze vinden het belangrijk goede kwaliteit te leveren en gaan een dialoog aan met hun klanten. Sta dan ook niet verbaasd te kijken wanneer er vragen als “voor wanneer is het?” of “hoe gaat u het klaarmaken?” op je worden afgevuurd. Op die manier kan het best passende product voor je worden uitgezocht en geprepareerd. De verkopers willen je graag het stuk kaas,de moot vis en de paddenstoelen verkopen die voor jou persoonlijk de beste keus zijn.

Viskraam

En verklaar me voor gek, maar ik word daar ongelooflijk vrolijk van. De vanzelfsprekende waarde die in Frankrijk wordt gehecht aan goed en lekker eten is voor mij levensvreugd ten top. En hoe kan dat ook anders, wanneer je langs kramen vol knalrode tomaatjes, emmers kakelverse room, sappige scharrelkippen, glinsterende vissen op bergen geschaafd ijs en bergen saucissons wandelt. De producten zijn zo ongelooflijk compleet : de krop sla die je koopt zit nog vol zand, het gevogelte wordt verkocht met de kop en poten er nog aan en de oesters druipen van het zeewater. Misschien is dat het. Dit alles ademt zoveel joie de vivre dat je niet anders kunt dan zoveel mogelijk tassen volladen en daarna op een terras neerstrijken. Dan is de wereld van plofkippen, fabriekskazen en broden vol gebakken lucht héél ver weg.

Oesters

(cover foto: FLHP)

Ooit ben ik besmet geraakt met het Frankrijkvirus. Toen ik 15 was bezocht ik Parijs voor het eerst en was het hek volledig van de dam. Sindsdien eet, drink, kook, lees en luister ik me een weg door La Douce France, en kan ik concluderen dat ik het land altijd mis als ik er niet ben. Altijd heimwee - Toujours le mal du pays.