12717840_10208185970468966_7869078200567376838_n
Herinneringen & Adressen

Non, Je ne regrette rien.

Ja, ik beken dus. Ik kom er openlijk voor uit, iedereen kan het lezen. Ik ben verslaafd. Geobsedeerd. Een Frankrijkjunk die begint te jammeren als ze haar shot niet op tijd krijgt.

Hoe heeft dit zover kunnen komen, beste mensen?

Ik heb het helemaal zelf gedaan. Ik zal geen excuses zoeken, niet naar anderen wijzen en niet zeggen dat ik na een verbroken relatie uit wanhoop naar een pan coq au vin greep en niet meer kon stoppen. Al moet ik zeggen dat ik denk dat dit een uiterst effectieve manier is om van je gebroken hart af te komen. Dit terzijde.

Maar hee! Ik ben heel blij met deze verslaving. Ik wil niet afkicken of bekeren. Ik haal ongelofelijk veel plezier en geluk uit de bistro’s in Parijs, de markten in knusse dorpjes, de eclairs van de boulangerie en perfectioneren van mijn tarte citron. Dus reis ik zo vaak als ik kan af naar Frankrijk om te eten, te drinken en alles in me op te nemen.

Alles wat me lyrisch maakt met betrekking tot la douce France lees je hier. Ik geef je adresjes, schrijf over ervaringen en deel recepten. Ik ben geen culinair journalist, chefkok of presentator van 3 Op Reis, maar wel een ongeremde enthousiasteling als het hierom gaat, en ik hoop dat het aanstekelijk werkt. Ik gun iedereen een zoete inkijk in het land van het beste brood.

à tout à l’heure!

Ooit ben ik besmet geraakt met het Frankrijkvirus. Toen ik 15 was bezocht ik Parijs voor het eerst en was het hek volledig van de dam. Sindsdien eet, drink, kook, lees en luister ik me een weg door La Douce France, en kan ik concluderen dat ik het land altijd mis als ik er niet ben. Altijd heimwee - Toujours le mal du pays.